Μια ακόμα χαμένη ευκαιρία

Ετικέτες

, ,


Αυτό το καλοκαίρι, μετά λύπης μου, διαπίστωσα τα πόσα πολλά, μεγάλα ή λίγα μπορεί να προσφέρει αυτός ο τόπος, άμα και λέω άμα βάζαμε το σκατο-κέφαλό μας να οραματιστεί, να συνεργαστεί και να αποκομίσει…

Μιλάμε για τουρισμό, διαβάζουμε για το καινούργιο ρεκόρ των 26 εκατ. τουριστών που κατέφθασαν φέτος στην Ελλάδα…. Μπράβο θα πω εγώ και εις ανώτερα αλλά ψιτ! που είστε ? Η γειτονική Μπαρτσελόνα, που είναι μια πόλη και όχι ένα κράτος, μια πόλη της Μεσογείου και όχι το κάτι άπιαστο, το κάτι διαφορετικό, το κάτι το μαγικό, μια πόλη σαν και τις δικές μας…. είχε 24 εκατ. τουρίστες μονάχα το καλοκαίρι.

Πήγα σε τόσα μέρη φέτος, και σε όλα αντίκρυζα το ίδιο τροπάριο, μία ακόμη χαμένη ευκαιρία. Ένας δημοτικός άρχων που έχει αφήσει, την καθαριότητα, την αισθητική, τα πάρκα, τα πεζοδρόμια, τις υποδομές (πάρκινγκ, λεωφορεία, κλπ) στην μοίρα τους…. Ένας επιχειρηματίας εδώ, ένας εκεί, καθένας να κάνει το μακρύ του και το κοντό του. Η ιδέα της συλλογικότητας και του οργανωμένου, ελκυστικού τουριστικού προϊόντος να ακούγεται σαν μια ιδέα ουτοπική, ονειρική, από αυτές που μόνο ο Όμηρος μπορούσε να σκεφτεί.

Πάλι θα μιλήσω για το κοινωνικό συμβόλαιο (βλ. Κοινωνικό Συμβόλαιο). Εδώ θέλω τους τοπικούς φορείς να έρχονται σε συνεννόηση με τον εκάστοτε σύλλογο και να δημιουργούν από κοινού ιδέες, προτάσεις, λύσεις και έργα για να παράγουν μια κοινή εικόνα! Ένα προϊόν, μια εμπειρία από την οποία θα βγάζουν λεφτά, για εκείνους, τις οικογένειές τους, την κοινωνία!

Advertisements

Κοινωνικό συμβόλαιο

Ετικέτες

, ,


Αυτό που μου αρέσει να λέω τον τελευταίο καιρό είναι ότι αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι μιας μορφής κοινωνικού συμβολαίου.  Ένα κοινωνικό συμβόλαιο μπορεί να ορισθεί ως ο λόγος για μια συμφωνία είτε ανάμεσα στο λαό και στον κυβερνήτη είτε των ανθρώπων μεταξύ τους, στο πλαίσιο μιας κοινότητας.

Η ιδέα του κοινωνικού συμβολαίου έχει χρησιμοποιηθεί σε επιχειρήματα που διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τι στοχεύουν να δικαιολογήσουν ή να εξηγήσουν (λόγου χάρη, το κράτος, αντιλήψεις περί δικαιοσύνης, ηθική) ως προς το ποιο εκλαμβάνουν ως το πρόβλημα της δικαιολόγησης και ανάλογα με το αν προϋποθέτουν μια ηθική θεωρία ή παρουσιάζονται σαν να είναι μια ηθική θεωρία.

Φιλόσοφοι, όπως ο Πλάτων, ο Χομπς, ο Λοκ, ο Ρουσσώ και ο Καντ, ισχυρίζονται ότι τα ανθρώπινα όντα θα έβρισκαν τη ζωή σε μια προπολιτική “φυσική κατάσταση” τόσο δύσκολη ώστε θα συμφωνούσαν -είτε μεταξύ τους είτε με έναν επικείμενο κυβερνήτη- στη δημιουργία πολιτικών θεσμών που ο καθένας ή η καθεμία πιστεύει ότι θα βελτίωναν τη θέση ενός έκαστου.

Δυστυχώς ζούμε σε μια κατάσταση τόσο δύσκολη που πρέπει να δεχτούμε κάποιες καταστάσεις. Πρέπει να μπούμε σε ένα πρόγραμμα, πρέπει να αντέξουμε, πρέπει να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον, αλλά πρέπει και να το κάνουμε μαζί με έναν κυβερνήτη που να πιστεύει ότι υπάρχει φως στο τούνελ.

Αλητεία

Ετικέτες


Πως αλλιώς να ορίσω αυτό το πράγμα που βλέπουμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας το τελευταίο 6μηνο? Δε θέλω να γράψω πολλά κουράζοντας, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτά που υπόσχονταν 300 μέρες πριν, για διαγραφή μνημονίων, για ανάπτυξη, για για…. και μας έφτασαν σε εποχή capital controls, να καταγράφονται οι χαμηλότεροι δείκτες παραγωγικότητας, χαμηλότερη αξία χρηματιστηρίου, να ασχολούμαστε με ΤηλεΠερσόνες και ΤηλεΠερσόνους και εν τέλει να βαφτίζουμε με μία ευκολία το ψωμί χαβιάρι… και όλα μέλι γάλα.

Όλα σκατά (επιτρέψτε μου, τον χαρακτηρισμό) θέλω να πω εγώ, είμαστε και εμείς αλλά είναι και αυτοί! Δηλαδή, έφτασα σε σημείο να πω, ότι και με τον Γιωργάκη καλά ήμασταν, αλλά θα συγκρατηθώ και ακόμη τουλάχιστον δεν θα το ξεστομίσω.

Δεν γίνεται, πραγματικά δεν γίνεται, για εμένα είναι ανεπίτρεπτο αυτό που συμβαίνει, απλά απαράδεκτο να την σκαπουλάρουν έτσι απλά! Και να δείτε που άμα πάνε αντιπολίτευση αυτοί οι αλήτες, δεν θα στηρίξουν καμία πρωτοβουλία, δεν θα βοηθήσουν πουθενά και θα κάνουν μια κλασική στείρα αντιπολίτευση. Αυτοί οι αλήτες…

#RebuildGreece – 101, Να φτιάξουμε την Ελλάδα 2

Ετικέτες

, ,


Θα μπορούσα να έγραφα και να έγραφα και να έγραφα για το πώς και γιατί οραματίζομαι μια Ελλάδα διαφορετική, αγνώριστη από αυτήν που βλέπουμε και βιώνουμε καθημερινά. Ωστόσο θα αρκεστώ σε 2-3 μικρές παραγράφους προς το παρόν.

  1. Πολιτική λύση για εμένα θα σήμαινε να πτωχεύσω την χώρα και να δημιουργήσω την Νέα Ελλάδα, χωρίς χρέη, με καινούργιο πολιτικό σύστημα, με καινούργιους νόμους κλπ κλπ. Όπως ακριβώς γίνεται με τις επιχειρήσεις δηλαδή.
  2. Πάταξη της φοροδιαφυγής για εμένα θα σήμαινε απόλυτη χρήση του πλαστικού χρήματος και έως και 100% φοροαπαλλαγή από τα επαγγέλματα παροχής υπηρεσιών.
  3. Πολιτικό σύστημα για εμένα θα σήμαινε λιγότερους βουλευτές, ίδρυση ενός ακόμη θεσμού σαν την γερουσία όπου θα ήτανε ο θεματοφύλακας ενός 10ετούς προγράμματος το οποίο θα ψηφιζότανε από όλα τα κόμματα. Έτσι η χώρα θα είχε κάποιες βασικές πολιτικές που δεν θα άλλαζαν
  4. Λύση στο μεταναστευτικό για εμένα σημαίνει, αξιοποίηση του έμψυχου δυναμικού με αντάλλαγμα ένα καλύτερο αύριο.

Η πολιτική που αρέσει σε εμένα είναι μία μη παρεμβατική οικονομικά φιλελεύθερη και κοινωνικά δίκαιη πολιτική. Το κράτος δεν πρέπει επ’ουδενί να στρεβλώνει την αγορά. Να δίνει ίσα δικαιώματα σε όλους να γίνουν και να μπορούν να κάνουν τα πάντα. Και φυσικά να είναι μια κοινωνικά δίκαιη πολιτική, βοηθώντας τον συνάνθρωπο και προσφέροντας ευκαιρίες έμπρακτα ώστε ο καθένας να μπορεί βγει από τον βούρκο.

Ένα σύντομο παράδειγμα για έμενα είναι τα διόδια. Το κράτος να δώσει τους δρόμους σε εταιρείες με δύο όρους (γιατί δεν έχει χρήματα να τους συντηρεί, ποσό δε μάλλον να φτιάχνει νέους δρόμους). Πρώτον, θα έχεις προσωπικό και δεν θα γίνουν ποτέ αυτόματα, και δεύτερον, τα διόδια σου θα καθορίζονται ανάλογα την ώρα, μέρα και όγκου οχημάτων που κινούνται επί της οδού την εκάστωτε στιγμή αλλά πάντοτε μέσα σε κάποια όρια που θα έχουν οριστεί από το κράτος.

Άντε και ένα ακόμη παράδειγμα. Όσον αφορά το μεταναστευτικό. Να υπάρχουν κέντρα από τα οποία κάποιος θα μπορεί να μάθει ελληνικά και μια τέχνη ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κοινωνία. Να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο κράτος/ δήμο (ως καθαριστής, τεχνίτης, ή οτιδηποτε) στο ενδιάμεσο της διαμονής του ως αντιπαροχή και όλοι να είναι ευχαριστημένοι.

Όταν η αριστερά μετονομάστηκε σε τυχοδιωκτισμό…

Ετικέτες

,


Ακούω και εγώ, όπως και όλοι μας, τις διάφορες συζητήσεις και συνεντεύξεις των πολιτικών προσώπων της χώρας μας. Εφορμούμε και γράφω τις σκέψεις μου, από τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη, Δραγασάκη,  Λαφαζάνη αλλά και φυσικά του πρωθυπουργού μας.

Οι «αριστεροί» όπως τους αποκαλούμε, κράζουν τους «δεξιούς» ότι έχουν πάρει τα media με το μέρος τους, ότι παρουσιάζουν μια κατάσταση τρομολαγνείας ότι θα έπρεπε να έχουμε χρεοκοπήσει ένα εκατομμύριο φορές κλπ κλπ. Δεν πρέπει να εθελοτυφλήσουμε, σίγουρα οι ειδήσεις είναι κατευθυνόμενες για να προκαλούν και να περνάνε μηνύματα, αλλά δυστυχώς νοιώθω ότι φτάνουμε στο σημείο να αφήνουμε έναν τυφλό να μας καθοδηγεί και ενώ κάποια πράματα είναι τόσο φανερά να συνεχίζουμε να ακούμε τον τυφλό…..

Το ερώτημα μου είναι τι κάνουμε??? Αφήνουμε να γίνει το ατύχημα και μετά να λέμε «Να ρε μ@!#$α στα ‘λεγα εγω!?». Πράγμα που φαντάζομαι περιμένει να πει η δεξιά ή πονοκεφαλιάζουμε και επιχειρηματολογούμε μήπως και αλλάξει κάτι? Η μόνη αλήθεια είναι ότι το ατύχημα θα πλήξει εμάς και όχι εκείνους που παίρνουν τις αποφάσεις για εμάς. Εκείνοι θα γράφουν βιβλία, θα δίνουν συνεντεύξεις ή και διαλέξεις, εκείνοι ξέρουν τι κάνουν για την παρτάρα τους!

Όπως και να΄χει νομίζω ότι τα επιχειρήματα της αριστερής πλατφόρμας είναι παιδιάστικα και τυχοδιωκτικά. Δεν μπορείς να μην έχεις σχέδιο, και άμα έχεις δεν μπορείς να μην το μοιράζεσαι με τον λαό σου. Εδώ και 4 μήνες μας έχει στο περίμενε και στο «θα δεις εγώ τι θα κάνω», ενώ η αντιπολίτευση από την άλλη σπέρνει τον πανικό και τίποτε άλλο.

Η αλήθεια είναι ότι σχεδόν εδώ και έναν χρόνο δεν έχουμε δανειστεί χρήματα, και προφανώς αυτό πρέπει να πιστωθεί στην προηγούμενη κυβέρνηση και στον τρόπο με τα οποία διαχειρίστηκε τα οικονομικά του κράτους.

Ένας εμπνευσμένος λόγος…

Ετικέτες

,


Έχουμε την ευθύνη να χρησιμοποιούμε ότι μας έδωσε ο Θεός, να βοηθάμε τους άλλους, να κάνουμε την πραγματική αλλαγή σε αυτόν τον κόσμο. Κάποιοι πιστεύουν στις δύσκολες επιλογές που είναι για το κοινό καλό. Το ίδιο πιστεύω και εγώ! Τα παιδιά μας το δικαιούνται αυτό. Δικαιούνται ένα καλύτερο αύριο! Ένα αύριο στο οποίο δεν θα αντιμετωπίζουν τους φόβους τους μόνα τους, αλλά να μπορούν να κοιτάξουν στο σκοτάδι και να βρουν ελπίδα.

Προκαλώ όλους σας να εμπνεύσετε με το παράδειγμά σας. Να πολεμήσετε σε μία μάχη, χωρίς κόστος.

Ο κόσμος είναι άρρωστος. Περιστρέφεται εκτός ελέγχου.

Αλλά με την βοήθειά μας… μπορεί να γιατρευτεί. Με την αγάπη, τη συμπόνια και την δύναμή μας. Οπότε ας βάλουμε στην άκρη τις διαφορές μας και ας αγκαλιάσουμε τον κοινό μας στόχο. Ας το κάνουμε για τα παιδιά μας.

ΑΣ ΔΕΊΞΟΥΜΕ ΣΕ ΌΛΟΥΣ ΌΤΙ ΕΊΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΊ!

Nathan Petrelli speech

Ηγέτης…

Ετικέτες

, ,


«Το κυβερνάν εστί προβλέπειν» είπε ο Αλκιβιάδης.

Η λέξη «Ηγέτης» προέρχεται από το ρήμα ηγούμαι, το οποίο σημαίνει προπορεύομαι, προηγούμαι, οδηγώ. Γι’αυτό και ο ηγέτης είναι ο οδηγός, ο αρχηγός, αυτός που δείχνει το σωστό δρόμο.

Οι Ηγέτες κρατών πρέπει να είναι ξεχωριστοί χαρακτήρες από πολλές απόψεις. Τα επιμέρους χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη λήψη των σωστών αποφάσεων.

  • Συναισθηματική νοημοσύνη και σταθερότητα
  • Επιθετικότητα, Γενναιότητα και Κυριαρχία
  • Ενθουσιασμός, Πρωτοβουλία, Πρωτοτυπία
  • Αυτοπειθαρχία, Ευσυνειδησία, Κοινωνική τόλμη
  • Κριτική, Πειθαρχημένη σκέψη, Διορατικότητα
  • Έμπνευση και Χάρισμα
  • Φιλοπατρία και Έρωτας προς τη γη των προγόνων του.

Είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει κάποιος για να θεωρηθεί καλός ηγέτης. Εύλογα δεν μπορεί να έχει όλα αυτά ταυτοχρόνως!

Ένα ηγέτης πρέπει να μπορεί να οργανώνει, να εμπνέει, να πείθει αλλά και να συγχωρεί. Θα πρέπει να μπορεί να βλέπει τα πράγματα αντικειμενικά και να παίρνει τις καλύτερες αποφάσεις την δεδομένη χρονική στιγμή.

«Ο σκοπός και η πρόθεση ενός πραγματικού ηγέτη πρέπει να είναι να ανυψώσει την πίστης της ανθρωπότητας και να γεμίσει τον κόσμος με δικαιοσύνη»

Όταν οι κυβερνήτες είναι ανίκανοι τότε αυτοί μιλούν για το παρελθόν αντί για το μέλλον

Αν όλοι μέσα μας ενστερνιζόμασταν κάποιες από αυτές τις αρετές, η κοινωνία μας θα πήγαινε ένα βήμα πιο μπροστά και πιο μπροστά και πιο μπροστά. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε το μάννα εξ’ουρανού για να δούμε το αντικειμενικό καλό. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κοιτάξουμε και να βρούμε τον ηγέτη που κρύβεται μέσα μας.

Η σιωπή είναι χρυσός..

Ετικέτες

, ,


Ο Ρώσος φιλόσοφος και συγγραφέας Ροζάνοφ Βασίλι Βασίλιεβιτς έγγραψε (ή είπε καλύτερα) ότι το αίσθημα της Πατρίδας πρέπει να είναι λιγομίλητο και συγκρατημένο, χωρίς κούνημα των χεριών και χωρίς το ξεπέταγμα μπροστά απ’ όλους. Το αίσθημα της Πατρίδας είναι μια Μεγάλη Ζεστή Σιωπή…

Με αυτό θέλω να παραφράσω τα λόγια του Κέλλερ Γκόττφριντ ότι το να μιλάς είναι ασήμι αλλά η σιωπή είναι χρυσός! Αλλά, η τέχνη του να μιλάς έχει και ως φυσική συμπλήρωση την επιστήμη του να σιωπάς όπως εύστοχα είπε ο Τοϊσιμπέκοφ Μπ..

Οι κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικές εξελίξεις από τις οποίες διέρχεται η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, είναι λίγο πολύ γνωστές σε όλους μας και χρίζουν λιγότερα λόγια και περισσότερες πράξεις. Χρειάζεται όμως χρόνος, υπομονή, επιμονή και κατάλληλους ηγέτες για να μας βγάλουν από αυτήν την κρίση. Σε αυτόν τον αβυσσαλέο, άνανδρο, ανέντιμο και καθ’όλα κρυφό πόλεμο δεν πρέπει να διαλέγουμε αψήφιστα στρατόπεδα… Ζούμε σε χαλεπούς καιρούς που χρειάζεται να διαβάζουμε με σύνεση πίσω από τις λέξεις, τις πράξεις τις ασάφειες των πολιτικών μας. Να ενημερωνόμαστε για το κάθε τι και να προσπαθούμε εμείς οι ίδιοι με τις πράξεις μας να χτίζουμε ένα καλύτερο παρόν.

Η σιωπή είναι μια αρετή που μπορεί κάποτε να αποβεί εγκληματική [Ντε Μαρινιάκ].